Ditte Toer 2018

Dinsdag 14 augustus

’s Ochtends verzamelen we ons bij de haven en maken de boot vaarklaar. Dan een kop koffie met een gebakje en even na 11 uur gaan de trossen los.

Er staat een redelijk stevig briesje vanuit het westen en we kunnen de geul van Monnickendam naar Marken gemakkelijk zeilend afleggen en ook naar Volendam gaat het goed op de fok. Eenmaal op de Markermeer gaat ook de grootzeil omhoog en koersen we richting Enkhuizen. Ook genoeg tijd om weer bij te praten en te lunchen. Even na 15:00 komen we aan bij de sluis, waar de zeilen worden gestreken of ingerold. Stootwillen mogen de boot weer beschermen tegen de harde elementen van de sluismuren, en we gaan aan de hoge kant afmeren, wel zo makkelijk bij het losgooien straks.

 

Na de sluis besluiten we niet door te varen maar een gezellig dag/avond te houden in Enkhuizen. Het is er niet druk, maar geen kadermuur is onbezet. We leggen als 2e aan, later gevolgd door nog 2 boten. Het is nog volop vakantie periode, maar doordat de weersverwachtingen wat matiger zijn dan de weken ervoor, lijkt het alsof velen hun boot aan de wilgen hebben gehangen, arme boom.

Na een korte drinkpauze, geef ik aan de bemanning ieder een polo met logo van deze tocht. Tenslotte blijft deze tocht ter nagedachtenis aan Ditte, veel te jong gestorven. Daarna gaan we liggeld betalen en kopen kleine hapjes voor aan boord, we gaan niet uit eten maar willen genieten in de kuip, nu het nog zo lekker is. Na het eten is iedereen een beetje uitgeblust, dus strekken we onze benen en drinken een biertje in de kroeg. Niet zo goed voor onze niet-zo atletische lichamen.

We zijn allemaal om verschillende redenen toch wel bekaf en liggen om 23:00 allemaal voor pampus te kooi.

Woensdag 15 augustus

We zijn allen voor 8 uur al op, ontbijten en gaan daarna de boot weer op orde maken. Sascha mag de mast in op de radarreflector aan de achterstag te bevestigen. Scheelt weer een hoop gekletter. Om 10:15 varen we weer naar de sluis en aan de andere kant heeft de wind besloten weer niet mee te werken. Zuidwest, dus moeten we eerst wat rakken maken, maar na de nekboei gaat wel wel wat beter. De genua blijft vervolgens met de achterlijk achter de verstaging hangen waardoor de zoom uitscheurt. Dus als we overstag gaan, moet eerst de genua worden ingerold alvorens we de koers kunnen verleggen. Ook niet handig, maar met vereende krachten lukt het ons.

Eenmaal in de haven gaat de genua eraf, thuis maar weer onder de naaimachine en tijd voor een nieuwe, deze is tenslotte al meer dan 10 jaar oud. We gaan daarna een hapje eten en rond 20:00 rijden we vermoeid door het zeilen en open lucht naar huis.

 

Tot de volgende tocht maar weer.